Jasam - Paweł Weremczuk

> NIESPODZIANKA <

Promienie światła odbite od rogalikowatej plamy na wieczornym niebie, nieśmiało zaglądają przez na wpół zasłonięte przez zielonkawe strzępy płótna, okno. Siedzę sobie na twardym drewnianym krześle, wpatrzony w czarną przestrzeń przerywaną tu i ówdzie wynurzającymi się niczym księżyc podczas pochmurnej nocy pasmami bieli stonowanej z lekką żółcią i brązem. Czekam... Zerkam na zegarek leżący gdzieś na oznaczonej brunatnymi plamami podłodze. Tworzące niczym gwiazdy, całe konstelacje, intrygujące ciemne punkty. Zapomniałem, przecież on nigdy nie działał. Powoli całe pomieszczenie wypełniła wypierająca zapach dopalających się woskowych świec, woń pieczonego mięsa. Słodkie, delikatne, młode, świeże mięsko radośnie skwierczy muskane jęzorami ognia. Lekko rumieni się, kropelki lepkiej cieczy leniwie spływają po miękkiej powierzchni. Na patelni wesoło skwiercząc rumieni się cebulka, a tuż obok niej w garnku stoją ugotowane już małe ziemniaczki. Jakąś chwilę później wszystko Ładnie leżało na stole, gotowe do konsumpcji. Czerwone buraczki, słodkie wiśniowe wino w szklanym kielichu, kartofelki i mięsko w cebulce. Ogórki? Zapomniałem o swych ulubionych kiszonych ogóreczkach! (...) Zabieram się do jedzenia, dobre mięsko, syczące korniszony powoli zapełniały mój żołądek. Tak, wyborne mięsko...

Zresztą sama tu przyszła...

( spojrzałem na świecącą w półmroku czaszkę i wystające z niej resztki włosów – Niespodzianka Ci się udała – wymruczałem... naprawdę!  lubię... )